هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ویژگی­ های رفتاری و آشفتگی قبل از مسابقه بر اعتماد به نفس و موفقیت ورزشکاران انفرادی نخبه بود.به همین منظور، تعداد (134n=) ورزشکار از رشته ­های دو و میدانی (14n=)، رزمی (95 n=)، کشتی (16n=) و قایقرانی (9n=) در این پژوهش شرکت کردند. در این تحقیق، از سه پرسشنامة خلق و خوی برونل (1996)، پرسشنامة آشفتگی اشپیلبرگر (1991) و اعتماد به نفس ورزشی ویلی (1986) برای ارزیابی آزمودنی ­ها و میزان موفقیت ورزشکاران نیز با توجه به کسب مدال­ های سه گانه (طلا، نقره و برنز) در طی فصل مسابقات مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده­ ها، از آزمون کالموگراف اسمیرنف جهت تشخیص طبیعی بودن داده ­ها، از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون (ANOVA) با اندازه­ گیری مکرر در سطح (05/0p≤) استفاده شد.تفاوت معناداری بین کلیه خرده مقیاس­ های آشفتگی بین ورزشکاران موفق (23/4, F=05/0≥sig)، ورزشکاران کم­تر موفق (61/7, F=05/0≥sig) و ورزشکاران ناموفق (04/5, F=05/0≥si) وجود دارد. در خرده مقیاس­ های ویژگی­ های رفتاری نیز تفاوت معناداری در خرده مقیاس ­های افسردگی (26/3, F=05/0≥sig)، خستگی (19/4, F=05/0≥sig) و توان ­بازی (46/5, F=05/0≥sig) مشاهده گردید. اما در سایر خرده مقیاس ­ها تفاوت معناداری وجود نداشت. نتایج آزمون پیرسون نیز نشان داد که رابطه معنادار و منفی بین اعتماد به نفس با آشفتگی (21/0- r =) و خلق و خوی (16/0- r =) ورزشکاران انفرادی وجود دارد. مربیان می ­توانند ضمن بهره­ گیری از یافته ­های روانشناسی ورزش، به صورت کاربردی در جلسات تمرین و با ارزیابی نامحسوس خلق و خوی ورزشکاران پر استرس و تبدیل آن به خلقیات مثبت، نقش چشمگیری در بهبود اعتماد به نفس و اثربخشی ورزشکاران داشته باشند.