پژوهش های معاصر در مدیریت ورزشی

پژوهش های معاصر در مدیریت ورزشی

تأثیر مجازی‌سازی ساختاری سازمان بر پایداری سازمانی با میانجیگری خرد سازمانی و هم‌افزایی سرمایه نیروی انسانی (مطالعه موردی: سازمان ورزش شهرداری تهران)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
داود نوری 1
غلامرضا شعبانی بهار 2
مجید سلیمانی 3
1 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان
2 استاد دانشگاه علامه طباطبائی تهران
3 استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت‌بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ملایر، ملایر، ایران
10.22084/smms.2021.22737.2698
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مجازی سازی ساختار سازمان بر پایداری سازمانی با نقش میانجی سینرژی سرمایه انسانی و خِرد سازمانی می‌باشد. نوع تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر اجرا توصیفی– پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه کارکنان سازمان ورزش شهرداری تهران (480N= ) تشکیل دادند و همچنین نمونه آماری پژوهش با استفاده از جدول نمونه‌گیری مورگان و به صورت تصادفی طبقه‌ای از سازمان ورزش شهرداری تهران (215n=) انتخاب شد. به منظور گردآوری داده‌ها از یک پرسشنامۀ اطلاعات فردی و چهار پرسشنامۀ مجازی‌سازی سازمان (ویلیامیل استرید، 2007)، پرسشنامه خِرد سازمانی (براون و گرین، 2006) و پرسشنامه سینرژی سرمایه انسانی (احمدی و همکاران، 1396) و پرسشنامه پایداری سازمانی (دیک و همکاران، 2012) استفاده شد. روایی این پرسشنامه‌ها به تایید هفت نفر از اساتید مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی همدان رسید و همچنین پایایی پرسشنامه‌ها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به ترتیب 0.92، 0.87، 0.94 و 0.89 به‌دست آمد. در این تحقیق نیز برای برای تجزیه و تحلیل داده‌های جمع‌آوری شده ابتدا در سطح توصیفی با استفاده از شاخص‌های آماری به توصیف سوالات پرسشنامه پرداخته می‌شود و سپس در سطح استنباطی برای بررسی صحت و سقم فرضیه‌ها و روابط بین متغیر‌های تحقیق از تکنیک تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار اسمارت پی ال اس نسخه 3 استفاده شده است.. مهمترین نتایج به دست آمده از تحقیق حاکی از این بوده که مجازی‌سازی سازمان بر پایداری سازمانی با نقش میانجی سینرژی سرمایه انسانی و خِرد سازمانی تاثیر معناداری دارد.
کلیدواژه‌ها
مجازی سازی
خرد سازمانی
پایداری سازمانی
سینرژی سازمانی
شهرداری تهران
  • اعظم صادق، پهلوان (1396). «الگوی ساختاری رابطه جامعه یادگیرنده حرف‌های و پایداری سازمانی با نقش واسطه‌ای هشیاری سازمانی: یک پژوهش آمیخته در نظام آموزش عالی»، مدیریت بر آموزش سازمان­ها، 1: 144-103.
  • افرازه، عباس؛ محمدنبی، ساویز؛ محمدنبی، سینا (1389). «الگوی سنجش و ارتقای درجه پایداری سازمانی با رویکرد مدیریت دانش،»، مطالعات مدیریت بهبود و تحول، 20 (61 ): 37 -63.
  • اهنرت، اینا؛ هری وس، جی؛ زینک، کلاس ‏‫(2017). پایداری و مدیریت منابع انسانی (توسعه سازمان‌های تجاری پایدار)، ترجمه علیرضا کوشکی ‌جهرمی، انتشار 1396، تهران‏‫: نیاز دانش.
  • آیباغی اصفهانی، سعید؛ حسنی، علی‌اکبر؛ حسینی‌نیا، سیدرضا (1397). «مدیریت منابع انسانی سبز؛ الگویی برای پایداری در سازمان‌های ورزشی (مورد مطالعه: اداره کل ورزش و جوانان استان خراسان شمالی)»، مدیریت منابع انسانی در ورزش، 5(2): 309-328.
  • دارسی، هیچکاک؛ مارشا، ویلارد (2018). راهنمای پایداری برای کسب‌وکار (استراتژی‌ها و ابزارهای کاربردی برای سازمان)، ترجمه محمد اعرابی خدیجه کریمی، انتشار 1397، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی.
  • رفیقی، محمد (۱۳۹۴) سینرژی الگوهای تعاملی ترمودینامیک در کیفیت آموزش سرمایه انسانی، اولین کنفرانس بین‌المللی مدیریت، اقتصاد، حسابداری و علوم تربیتی، ساری، شرکت علمی پژوهشی و مشاوره‌ای آینده ساز، دانشگاه پیام نور نکا.
  • شاهرخی، فرزان؛ نویدی، امیر؛ شوقی، بهزاد (1394). «تأثیر خرد سازمانی بر تأثیر بخشی کارکنان آموزش و پرورش استان مرکزی»، 11، (41): 75-61.
  • طباطبایی­فر، سید محمد؛ احمدی، حبیب؛ قیصری، علیرضا (۱۳۹۶). بررسی تأثیر مجازی سازی ساختار سازمانی بر مدیریت دانش کارکنان بانک توسعه صادرات ایران، سومین کنفرانس مدیریت و حسابداری و اقتصاد دانش بینان با تأکید بر اقتصاد مقاومتی.
  • عابدی جعفری، حسن؛ سادات، هانیه (1389). «چالش مدیریت منابع انسانی در سازمان‌های مجازی - بررسی رابطه‌ی بین درجه مجازیت سازمان و تعهد سازمانی»، مدیریت فناوری اطلاعات، 2(5): 64-76.
  • عسگری انارکی، آزاده؛ هاشمی فشارکی، فاطمه (۱۳۹۴). سازوکارهای افزایش سینرژی (هم‌افزایی) در سازمان‌های هلدینگ، کنفرانس بین‌المللی مدیریت، اقتصاد و مهندسی صنایع، تهران، مؤسسه مدیران ایده پرداز پایتخت ویرا.
  • فرج‌وند، اسفندیار (1396). «از هم‌افزایی تا هم‌آفرینی»، مدیریت سازمان­های دولتی، 6(1): 51-62.
  • قلی‌پور، آرین؛ امیری، بهنام (۱۳۸۸). «بررسی تأثیر فناوری اطلاعات بر رفتار سازمانی و بررسی چالش‌های هویتی در بخش‌های مجازی و تأثیر آن بر رفتار اعضای تیم».
  • موسوی، محمد؛ سرلک، محمدعلی؛ عابسی، سعید؛ مرادی، مرتضی (1392). «سنجش و ارزیابی خرد سازمانی و مدیریتی در سطوح مختلف سازمان‌های دولتی با نگرشی به ابعاد فلسفی»، فصلنامه بهبود مدیریت، 21: 127- 141.
  • نویدی، امیر؛ شوقی، بهزاد؛ عسگرانی، مرتضی؛ رنجبری، محمد (1396). «رابطه سبک‌های رهبری با خرد سازمانی کارکنان آموزش و پرورش استان مرکزی»، 11(1): 149-162.
  • یحیی‌زاده فر، محمود؛ حسینی، ابوالحسن؛ آقایی، ابوذر (۱۳۹۳). تجزیه و تحلیل عوامل سازمانی، فردی و اجتماعی مؤثر بر پایداری سازمانی، کنفرانس ملی رویکردهای نوین در مدیریت کسب و کار، تبریز، دانشگاه تبریز و سازمان مدیریت صنعتی.
  • Araújo, D., & Davids, K. (2016). Team synergies in sport: theory and measures. Frontiers in psychology, 7: 1449.
  • Chatterjee, S., Moody, G. D., Lowry, P. B., Chakraborty, S., & Hardin, A. (2015). Strategic Relevance of Organizational Virtues Enabled by InformationTechnology in Organizational Innovation. Journal of Management Information Systems, Forthcoming.
  • Fitzgerald, M. P., Sagaria, M. A. D., & Nelson, B. (2014). “Career patterns of athletic directors: Challenging the conventional wisdom”. Journal of Sport Management, 8(1): 14-26.
  • Harrison-Hill, T., &Chalip, L. (2005). “Marketing sport tourism: Creating synergy between sport and destination”. Sport in Society, 8(2): 302-320.
  • HUANG, Y. L., & SHAO, Y. J. (2015). “Development of Network Sports Organization: Challenge of Virtualization and Reality”. Journal of Beijing Sport University, 11: 001.
  • Jackson, B., Gucciardi, D. F., & Dimmock, J. A. (2014). “Toward a multidimensional model of athletes’ commitment to coach-athlete relationships and interdependent sport teams: A substantive-methodological synergy”. Journal of Sport and Exercise Psychology, 36(1): 52-68.
  • Ji, W., Zhang, S., Yukawa, S., Onomura, S., Sasaki, T., Miyazawa, K. I., & Zhang, Y. (2018). “Regulating Higher‐Order Organization through the Synergy of Two Self‐Sorted Assemblies”. AngewandteChemie International Edition, 57(14): 3636-3640.
  • Joshi, P. R., & Islam, S. (2018). “E-Government Maturity Model for Sustainable E-Government Services from the Perspective of Developing Countries”. Sustainability, 10(6): 2071-1050.
  • Lee, Y. (2017). “Exploring the relationship between E-government development and environmental sustainability: A study of small island developing states”. Sustainability, 9(5): 732.
  • Lopes, C. M., Scavarda, A., Hofmeister, L. F., Thomé, A. M. T., & Vaccaro, G. L. R. (2017). “An analysis of the interplay between organizational sustainability, knowledge management, and open innovation”. Journal of Cleaner Production, 142: 476-488.
  • Maletič, M., Maletič, D., &Gomišček, B. (2018). “The role of contingency factors on the relationship between sustainability practices and organizational performance”. Journal of Cleaner Production, 171: 423-433.
  • Paliokaitė, A., &Pačėsa, N. (2015). “The relationship between organisational foresight and organisational ambidexterity”. Technological Forecasting and Social Change, 101: 165-181.
  • Solansky, S. T. (2017). “To fear foolishness for the sake of wisdom: A message to leaders”. Journal of business ethics, 122(1): 39-51.
  • SookEo, Yong, Young-Hae Kim, Nae-Young Le (2014). “Path Analysis of Empowerment and Work Effectiveness among Staff Nurses”. Asian Nursing Research, 8(1): 42–48.
  • Wang, N., Yao, S., Wu, G., & Chen, X. (2017). “The role of project management in organisational sustainable growth of technology-based firms”. Technology in Society, 51: 124-132.
  • Wolfe, R. A., Weick, K. E., Usher, J. M., Terborg, J. R., Poppo, L., Murrell, A. J., … & Jourdan, J. S. (2005). “Sport and organizational studies: Exploring synergy”. Journal of management inquiry, 14(2): 182-210.
  • Ziakas, V., & Costa, C. A. (2011). “The use of an event portfolio in regional community and tourism development: Creating synergy between sport and cultural events”. Journal of Sport & Tourism, 16(2): 149-175.