ارتباط بین مدیریت دانش با اثربخشی سازمانی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی دانشگاه الزهرا

2 دانشیار گروه مدیریت ورزشی دانشگاه الزهرا(س)*

3 استادیار گروه مدیریت ورزشی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی

چکیده

اثربخشی سازمانی به عنوان مهم‌ترین هدف هر سازمان، مقصدی است که تمام تلاشهای سازمانی در راستای رسیدن به آن صورت می‌گیرد. بنابراین، هدف تحقیق حاضر تعیین ارتباط بین مدیریت دانش با اثربخشی سازمانی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان رسمی وزارت ورزش و جوانان (430N=) بوده که از بین آنها 203 نفر با استناد به جدول کرجسی و مورگان و به شیوه‌ تصادفی انتخاب شدند. به منظور سنجش اثربخشی سازمانی از پرسشنامه اثربخشی سازمانی هسو (2002) و به منظور سنجش مدیریت دانش از پرسشنامه مدیریت دانش پروبست و همکاران (2000) استفاده شد. همچنین، جهت تحلیل داده‌ها از آزمونهای شاپیروویلک، همبستگی و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد مدیریت دانش با اثربخشی رابطه معناداری دارد (05/0p≤). به‌علاوه، مدیریت دانش قابلیت پیش‌بینی اثربخشی سازمانی را داشت. همچنین، بر اساس نتایج بدست آمده از آزمون رگرسیون چندگانه، تمامی ابعاد مدیریت دانش در معادله رگرسیون وارد شده و در مجموع قادر به تبیین 35 درصد از واریانس اثربخشی سازمانی بودند و در بین این ابعاد، دو مولفه بکارگیری دانش و ثبت و ضبط دانش، به ترتیب بیشترین توان پیش‌بینی معنادار برای اثربخشی سازمانی را داشتند. با در نظر گرفتن نتایج بدست آمده، توجه به نحوه مدیریت دانش کارکنان در سازمان می‌تواند به عنوان مولفه‌ای تاثیرگذار بر ارتقاء اثربخشی سازمانی مدنظر مدیران تمامی سازمانها و از جمله سازمانهای ورزشی قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


-  اردکان، محمدرضا؛ اسکندری، اصغر؛ گیلانی، مریم (1391). رهبری دانش هوش سازمانی و اثربخشی سازمانی. مطالعات مدیریت راهبردی، 12: 71-100.

-  افرازه، عباس (1384). مدیریت دانش (مفاهیم، مدل­ها، اندازه­گیری و پیاده­سازی)، چاپ اول، تهران: انتشارات دانشگاه امیرکبیر.

-  امیدی، علیرضا؛ تندنویس، فریدون؛ مظفری، امیرعلی (1389). ارتباط فرهنگ سازمانی با اثربخشی مدیریت دانش و اثربخشی سازمانی در برخی سازمان­های ورزشی ایران. پژوهش در مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی، 2(4): 87-103.

-  بهرامی، پروانه (1394). اهمیت مدیریت دانش در پیشرفت و توسعه سازمان­ها، ماهنامه فولاد، 232: 25-29. 

-  حاتمی، سعید؛ صابونچی، رضا؛ سبحانی، یزدان (1394). ارائه مدل عوامل کلیدی مدیریت دانش به منظور افزایش خلاقیت و یادگیری سازمانی در وزارت ورزش و جوانان، مدیریت ورزشی، 7 (2): 253-266.

-  رئیسی، مجید؛ حسینی، عماد؛ طالب­پور، مهدی و نظری، وحید (1392). برازش معادله رگرسیونی مدیریت دانش و اثربخشی سازمانی در سازمان­های ورزشی منتخب کشور، مدیریت ورزشی، 5 (4): 47-65.

-  سوری، حسن (1385). ارائه روشی برای بهبود فرآیند­های کسب و کار با استفاده از مدیریت دانش، پایان­نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم و فنون مازندران.

-  سیدنقوی، میرعلی؛ نریمانی، مهدی؛ حسینی، حسین (1389). فرهنگ و استراتژی و تأثیر آن بر اثربخشی سازمانی: با نگاهی بر مدیریت دانش، چشم­انداز مدیریت دولتی، شماره 1: 9-24.

-  شاهبندرزاده، حمید؛ محمدی، یگانه؛ حسن­پور، رضا (1389). ارزیابی فرهنگ سازمانی نیروی انتظامی و مقایسه آن با دانشگاه علوم پزشکی، سازمان دارایی و کشتی­سازی، فصلنامه نظم و امنیت انتظامی، 3 (1): 31-52.

-  شیخعلی­زاده، محبوب (1390). تحلیل مدل معادلات ساختاری تأثیر سبک­های رهبری و فرهنگ سازمانی بر اثربخشی سازمانی در سازمان­های ورزشی ایران، رساله دکتری، دانشگاه تهران: دانشکده تربیت­بدنی و علوم ورزشی.

-  قربانی­زاده، وجه­اله و خالقی­نیا، شیرین (1388). نقش انتقال دانش ضمنی در توانمند­سازی کارکنان، فصل­نامه مدیریت منابع انسانی دانشگاه امام حسین، سال اول، 3: 105-85.

-  مشبکی، اصغر؛ بستام، هادی؛ ده­یادگاری، سعید (1391). ارتقاء عملکرد سازمانی از طریق فراموشی سازمانی هدفمند، مدیریت سلامت، 15(48): 93- 105.

-  میرفخرالدینی، سیدحیدر؛ فرید، داریوش؛ صیادی تورانلو، حسین (1388). بکارگیری مدل EFQM در تحلیل ابعاد فرهنگ سازمانی مراکز خدمات درمانی، مجله دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد، 17 (2):30- 42.

-  نظری، رسول؛ قاسمی، حمید و سهرابی، زهرا (1394). بررسی رابطه بین مهارت­های ارتباطی، سبک­های رهبری، فرهنگ سازمانی و اثربخشی مدیران در سازمان­های ورزشی، پژوهش­نامه مدیریت ورزشی و رفتار حرکتی، سال یازدهم، 21، 93-102.

-  Chin Tsai, ch, (2009) Study of the correlations between the knowledge management and the administrative  effectiveness of general affairs office in the elementary schools in taoyuan country.

-  Fey, C. F., & Denison, D. R. (2003). Organizational culture effectiveness: can American theory be applied in Asia? Organization science, 14(6), 686-706.

-  Ho, L.‐A. (2011). Meditation, learning, organizational innovation and performance. Industrial management & data systems, 111(1), 113‐ 131.

-  Hoffman, J., Hoelscher M. L., Sherif, K. (2005). Social capital, knowledge management and sustained superior performanc, Journal of knowledge management, 9(3), 170- 182.

-  Hsu.c. H. (2002). Astructural equation modeling analysis of transformational leadership, organizational culture and organizational effectiveness in Taiwaness sport/fitnessw organization. Desertation for doctoral of sport management. United state saport academy: wwww. Proqest.com.

-  Islam, Z., Mahtab, H., Ahmad, Z. (2008). The role of knowledge management practices on organizational context and organizational effectiveness, ABAC Journal, 28 (1): 42-53.  

-  Judith J. Field. (2007). Knowledge management at WLIC Durban libraries for the future: progress, development and partnerships, IFLA knowledge management. Newsletter issue. 4.

-  Ku T.‐H. (2011). How to improve organizational performance through learning and knowledge? International journal of manpower, 32(5), 581‐60.

-  Nonaka, I; Takeuchi, H. (1995). The knowledge- creating company, How Japanese companies create the dynamics of innovation, NY: Oxford university press.

-  Paquette, S. (2006). Customer knowledge management, Available at http://www. fis.Utoronto.ca/phd/paquette/Documents/paquette%20%20customer%20knowledge%20 management .pdf.

-  Probst, G., Stephen, R & kai, R. (2000). Managing knowledge, Building blocks for success, p 30.

-  Santos‐Vijande M.L, Lopez‐Sanchez J, respalacios J. (2011). How organizational learning affects a firm's flexibility, competitive strategy and performance. Journal of business research, doi:10.1016/j.jbusres. 09.002(in press).

-  Smith. T. A. (2010), knowledge management liked to strategy for organizational effectiveness. Journal of sport science, 12: 120- 134.