مقدمه و هدف: مهاجرت نخبگان و متخصصان ورزشی به‌عنوان پدیده‌ای اجتماعی، اثرات زیانباری بر فرآیندهای رشد و توسعه ورزش بر جای می‌گذارد. یکی از مهمترین عواملی که در موفقیت ورزش حرفه ای نقش دارد، منابع انسانی نخبه، مفید و کارآمد می باشد. نگاهداشت نخبگان ورزشی علاوه بر اینکه پیشرفت حرفه ای را تسهیل می کند، سبب کاهش تعارضات و ماندگاری نیروی ورزشی حرفه ای شده و بهره وری را افزایش میدهد. بهمین دلیل در این پژوهش مدلی برای نگهداشت نخبگان در سازمانهای دولتی ورزشی ایران مبتنی بر چالش ها و بسترهای خاص جامعه ایرانی ارایه شده است.

روش‌شناسی: نوع پژوهش کمی و جزو تحقیقات کاربردی است. جامعۀ آماری این پژوهش، ورزشکاران نخبه استان با سابقه عضویت در تیم های ملی در سال 1402 بود که تعداد آنها برابر با 270 نفر بود. نمونه پژوهش بر مبنای جدول مورگان، تعداد 159 نفر بود که بر این اساس 170 پرسشنامه توزیع و در نهایت بعد از ریزش 10مورد، در نهایت 160پرسشنامه سالم تجزیه و تحلیل شد.تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که عوامل اقتصادی همچون «دسترسی به فرصت های شغلی بهتر» و «تفاوت وضعیت رفاهی کشور مبدا و مقصد»، مهم ترین دلایل ناتوانی در نگاهداشت نخبگان ورزشی و مهاجرت ورزشکاران هستند. عوامل حرفه ای (مانند دسترسی به امکانات و مربی؛ و بی برنامگی فدراسیون ها)، عوامل سیاسی (مانند ناکارآمدی نظام مدیریت کلان کشور) و عوامل اجتماعی (مانند جایگاه اجتماعی ورزشکاران؛ و تمایل به زندگی مدرن) در رده های بعدی قرار دارند.