با شیوع ویروس کووید- 19 و همچنین توسعه تکنولوژی و ماشینی شدن سبک زندگی، میزان ورزش و فعالیت بدنی در بین افراد کاهش پیدا کرده است و موجب کاهش میزان سلامتی بین افراد جامعه شده است. یکی از زمینه‌هایی که موجب افزایش سلامت جسمانی و روانی جامعه می‌شود، ورزش و اوقات فراغت است. به همین جهت، هدف از این تحقیق تدوین الگوی اوقات فراغت و ورزش خانواده در دوران کرونا بود. روش پژوهش حاضر از نوع پژوهش‌های کیفی با به کارگیری روش داده‌بنیاد و روش جمع‌آوری داده‌ها به صورت کتابخانه‌ای- میدانی بود که بر اساس نظر متخصصان، ابزار و مدل مناسب تدوین گردید. جامعه‌ی آماری این تحقیق متخصصین فعال اوقات فراغت نظیر، اعضاء هیأت علمی دانشگاه‌ها، مشاوران خانواده، کارشناسان برگزاری رویدادهای ورزشی خانوادگی در وزارت ورزش و جوانان، متخصصین فدراسیون ورزش همگانی و گروه ورزش همگانی ادارات کل بود و از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد. نمونه‌گیری تا حد اشباع نظری پیش رفت؛ که در این پژوهش، مدل در مصاحبه 19 به حد اشباع نظری رسید به طوری که با ادامه مصاحبه اندیشه‌ی جدیدی به دست نیامد. ابزار پژوهش، مصاحبه نیمه ساختارمند بود. تحلیل محتوای متن مصاحبه‌ها از طریق فرآیند تحلیل در پارادایم استراوس کوربین و طی سلسله مراتب کدگذاری باز، کدگذاری محوری و انتخابی بود. بر همین اساس ورزش تفریحی در خانواده را به عنوان طبقه محوری در نظر گرفته و سایر طبقات قرار گرفت که مهم‌ترین پیامد‌ها عبارتند از : ارتقا شاخص های سلامت محور، ارتقا شاخص‌های سلامت روان، بهبود کیفیت زندگی و مهارت های ارتباطی