هدف: اهداف این تحقیق شناسایی، اولویت‌بندی ریسک‌های مدیریتی و ارائه مدل ریسک در فوتبال حرفه‌ای ایران بود.

روش‌شناسی: جامعه‌ی آماری این پژوهش را تمامی کارشناسان و مدیران فعال در حوزه‌ی ورزش حرفه‌ای کشور در سال ۱۴۰۲ تشکیل دادند. نمونه‌گیری در بخش کیفی به‌صورت هدفمند و با بهره‌گیری از روش گلوله‌برفی تا رسیدن به مرحله‌ی اشباع نظری انجام گرفت. در بخش کمی، نمونه‌گیری به روش در دسترس صورت پذیرفت؛ به این ترتیب که تعداد ۲۷۰ پرسشنامه توزیع شد و در نهایت ۲۵۰ پرسشنامه تکمیل و بازگردانده گردید. پس از انجام مصاحبه با خبرگان و بررسی مقالات گذشته50 مولفه جزیی در قالب ۹مولفه اصلی(اقتصادی، فرهنگی، زیرساختی-نرم‌افزاری، زیرساختی-سخت‌افزاری، اجتماعی، حقوقی، سیاسی، برنامه‌ریزی و رسانه‌ای) دسته‌بندی شدند. داده‌ها در دو سطح توصیفی و استنباطی بوسیله نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند.

یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که در نظام مدیریت فوتبال حرفه‌ای ایران به ترتیب ریسک‌های سیاسی، اقتصادی، حقوقی و رسانه‌ای از بالاترین میزان اولویت برخوردار هستند.

نتیجه‌گیری: با توجه به ریسک‌های احصا شده در این حوزه، باید تمهیدات لازم برای مدیریت بهتر ریسک‌ها اتخاذ و اولویت مقابله با ریسک‌ها باید به گونه‌ای باشد که به ترقی فوتبال حرفه‌ای کشور و حفظ استقلال آن منجر شود.

واژه‌های کلیدی: مدیریت استراتژیک، ریسک سیاسی، مدیریت ریسک