ورزشکاران زمانی که با پایان کارخود روبرو می‌شوند، با گستره وسیعی از تغییرات روان‌شناختی، اجتماعی،مالی و شغلی روبرو می‌شوند.میزان این تغییرات و درک ورزشکاران درمورد این تغییرات تعیین‌کننده کیفیت سازگاری آن‌ها به عنوان بخشی از دوران بازنشستگی آنهاست.هدف از انجام این پژوهش تحلیل عوامل موثر بر سازگاری با بازنشستگی ورزشی قهرمانان تیم های ملی ایران بوده که با ماهیت اکتشافی – بنیادی انجام شده است. روش پژوهش کیفی بود که براساس نظریه داده بنیادبه طراحی مدل پارادایمی پرداخته شده است. ابزار مورد استفاده نیز مصاحبه نیمه ساختار یافته بود که از دیدگاه 13 نفر از متخصصان وخبرگان حوزه ورزش کشور استفاده شد.روش نمونه گیری گلوله برفی بود. خروجی پژوهش مدل پارادیمی تحلیل عوامل موثر بر سازگاری با بازنشستگی ورزشی قهرمانان تیم های ملی ایران بود که از شرایط علی، مقوله محوری ، شرایط مداخله گر، راهبردها وپیامدها تشکیل شده است . بدین ترتیب 127 کد باز و 38 کد محوری شناسایی شد: 6 کد عوامل علی، 7 کد عوامل زمینه ای، 7 کد عوامل مداخله ای، 12 کد راهبردی و 6 کد پیامدی. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک به عنوان متولی ورزش در کشور و حامی اصلی ورزشکاران به تبعیت از سیاست‌های دولت، تمهیدات ویژه‌ای را براى جایگاه رشد وتعالى منزلت اجتماعى بازنشستگان، افزایش رفاه اجتماعى و ارائه خدمات درمانی مطلوب به این عزیزان در نظر گیرد.شناخت زمینه های موثر در ارتباط با ورزش قهرمانی، می توان الگویی همه جانبه نگر برای ارتقای جایگاه بازنشستگان ورزشی ارایه کرد.