اقتصاد اشتراکی در کسب و کار های ورزشی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران،دانشکده فارابی ،دانشکده مدیریت و حسابداری،گروه مدیریت ورزش

2 دانشگاه تهران،دانشکده فارابی ،دانشکده مدیریت و حسابداری،گروه مدیریت کسب و کار

10.22084/smms.2021.23696.2804

چکیده

هدف این تحقیق اقتصاد اشتراکی در کسب و کار های ورزشی است. برای پاسخ گویی به سوالات تحقیق، ازرویکرد آمیخته که شامل روش های کیفی و کمی است، استفاده شده است. روش تحقیق ترکیبی است که ابتدا از روش کیفی و سپس از روش کمی استفاده شده است. روش تحقیق بر اساس نوع هدف،کاربردی می باشد، زیرا نتایج آن در اختیار کسب و کار های ورزشی کشور قرار خواهد گرفت تا از آن برای توسعه کسب و کار خود بهره جویند. روش جمع آوری اطلاعات در گام اول، مطالعات کتابخانه ای و ابزار آن، فیش برداری بود. با استفاده از روش فراترکیب و پس از مرور ادبیات موضوع تحقیق، شاخص های اقتصاد اشتراکی در ورزش مشخص و کدگذاری شدند، سپس با مقوله بندی کدها، چارچوب اولیه تدوین شد و در نهایت با پرسش و مصاحبه با خبرگان روایی و پایایی این مدل، مورد سنجش قرار گرفت و مدل نهایی نوآوری تجاری در مجموعه های ورزشی بر مبنای اقتصاد اشتراکی تدوین شد.در نهایت میزان اثرگذاری و بکارگیری شاخص های مدل مورد بررسی قرار گرفت و شاخص های موثر رتبه بندی شدند. نتایج تحقیق نشان داد که شاخص های اقتصاد اشتراکی در خصوص بروز نوآوری در کسب و کارهای ورزشی شامل 3 مقوله اصلی(مشتریان، صاحبان و پلتفرم) ، 9تم در هر بخش(اماکن و فضا های ورزشی، تجهیزات و لوازم ورزشی، بلیط و جوایز، فن‌آوری، برند و اعتبار، آموزش و مشاوره، ورزشکاران، مدیران،مربیان و کارکنان و هواداران) و 126 کد(به صورت کلی) می باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات